Met de Aikido trainer, Kitty Veuger Sempai, ben ik naar de stage van Donovan Waite Shihan in Haarlem geweest.
Dat wil zeggen, samen naar de stage op zaterdag 22 oktober maar alleen op zondag 23 oktober. Kitty Sempai kon niet ivm met een Hapkidostage. Alhoewel, samen? De hele auto zat vol met gezinsleden die meegingen om te filmen en te fotograferen.
De week ervoor zat ik in Portugal en het was zo geplanned dat ik vrijdag terug zou zijn om zaterdag en zondag maar niet te missen. Faro is maar 3 uur vliegen maar als je laat vertrekt dan kom je ook laat thuis. Lag om 01:30 in bed. Met Kitty Sempai al een sms uitgewisseld over de vertrektijden en op aangeven van Kitty Sempai zouden we vroeg vertrekken omdat er omleidingen waren in en bij Haarlem. Zo gezegd en zo gedaan rond 9:30 bij Kitty Sempai. Ruim op tijd dus want aanvang was 12:30 dacht ik. Tot we in Haarlem dus wel om moesten rijden en ik de opmerking maakte dat we ruim in de tijd zaten, bleek het om 11:30 te beginnen!! Aangezien we op tijd vertrokken waren hadden we nog een half uur en dat was voldoende.
Bij binnenkomst in de sporthal was er verbazing alom. En beurs voor 55 plussers? Worden we in Nederland dan nu ook al in hokjes gedrukt met beurzen voor 55 plussers? Moeten we ons ineens onder de bejaarden gaan begeven? Gelukkig werd de beurs niet zo druk bezocht en wat wij zagen waren vooral de ouderen van boven de 55 jaar Aikidoka’s. Heb er inwendig smakelijk om gelachen. Na het hartelijk begroeten van bekenden maar ook onbekenden was het eerst praatjes maken met de bekenden die je regelmatig tegenkomt op stages. Zo’n 10 minuten voor aanvang toch maar even omgekleed en de mat opgegaan. Kwam ik Jan Rusman Sensei tegen. Deze Sensei is 5edan Aikido en heeft o.a. samen met onze Jan Lodewijks Sensei Aikido gepromoot en opgericht in Nederland. Nog even met Jan Rusman Sensei over Jan Lodewijks Sensei gepraat waarbij bleek dat er geen adres of telefoonnummer bekend was. Heb dat uitgewisseld in de hoop dat de beide heren weer contact met elkaar kunnen leggen.
Stipt op tijd kwam Donovan Shihan binnen waarna de begroetingsceremonie begon. Groeten naar O’Sensei door Donovan Shihan en daarna gezamenlijk groeten naar O’Sensei en daarna naar Donovan Waite Shihan. Wilco Lok Sempai, die de stages met Donovan Shihan organiseert, nam het woord in het Nederlands en het Engels omdat het een internationale stage is. Hij vertelde waar de eerste hulp aanwezig is, waar pleisters en verband te vinden is en de algemene procedures. Lunchen en wokken voor wie dat wil en zich daar nog niet voor heeft opgegeven etc. Daarna gaf hij de stage over aan Donovan Shihan.
Gestart werd met een uitgebreide warming up. Heel veel rek en strek oefeningen. Dat duurde een half uur. Ik had gelijk spierpijn en toen moest het dus nog beginnen!! Verbazing alom toen bleek dat Donovan Shihan in spreidzit met zijn lichaam plat op de mat kon komen. En zo gewoon een paar minuten blijven liggen. Moet nog veel oefenen realiseerde ik mij. Gelukkig was ik niet de enige want zelfs een paar jonkies waren stijver dan ik.
Na de warming up werd gestart met een Taisabaki. Eigenlijk een achterwaartse Taisabaki de Tenkan geheten. Uke pakte je pols vast en jij moest alleen met een Tenkan en een schepbeweging met je hand naast Uke komen. Tegelijk moest je je andere hand in de nek van Uke leggen. Het bleek dat dit de basis was voor een Irimi Tenkan. De zaterdag was geheel gewijd aan drie technieken. De Irimi Tenkan, de Shionage Tenkan en een techniek waarvan ik de naam niet meer weet. En daar dan variaties op zoals van binnen naar buiten verdedigen en van buiten naar binnen.
Zoals ik van Donovan Shihan gewend ben worden alle technieken vanaf de basis opgebouwd. Niet een techniek laten zien en die dan maar oefenen, maar stapje voor stapje opbouwen. Eerst de Tenkan, dan de Tenkan met loskom van de pols gevolgd door de Tenkan met loskomen van de pols en hand in de nek van Uke. Enzovoorts tot de hele techniek is geoefend. De Shihan loopt rond en geeft hier en daar aanwijzingen. Als er teveel fouten zijn dan legt hij het nogmaals voor de groep uit. Als de techniek er redelijk inzit mag deze in zijn geheel pas geoefend worden met Uke waarbij er gewisseld wordt na twee keer links en twee keer rechts. Na twee uur training werd de les net als bij ons afgesloten met een Kokuy ho en natuurlijk het ceremoniële groeten.
Het was nu tijd voor een pauze van 1,5 uur waarbij je kon lunchen. Hier moest je wel 10 euro voor betalen. In vergelijking met de stage door Pellerin Sensei in Heerenveen was dit een hele goede lunch. Er was soep, broodjes kroket, broodjes gezond, allerlei drinken en noem maar op. Heb er niet aan meegedaan want na een stevige training heb ik geen honger meer en om 10 euro neer te leggen voor 1 broodje is mij te gek. Heb nog even met Donovan Shihan gesproken en vernomen dat zijn “dochtertje” geen dochtertje is maar een zoontje. “The old English way of dressing” zoals de Shihan zei waarop wij hartelijk hebben staan lachen.
Na de pauze werd de stage hervat met een warming up van een half uur. Weer rekken en strekken. Daarna weer de basis van drie technieken stap voor stap doorgenomen waarna deze dan gedurende een periode getraind moesten worden. Op hoofdlijnen een herhaling van de eerste stage van die dag.
Na afloop wat nagepraat met twee Duitsers uit Stuttgart. De ene had meer dan 25 jaar Aikido ervaring en dat kon je duidelijk merken. Tijdens de stage heb ik een paar keer met hem, Frank, wat technieken mogen doornemen. Heb er heel veel aan gehad. Ook nog gesproken met een oud leerling van Jan Lodewijks Sensei. Ron Sempai had al met Kitty Sempai gesproken want zij kenden elkaar nog. Ron Sempai is inmiddels 1edan en met hem is de afspraak gemaakt dat hij eens komt kijken in Dronten. Zo mogelijk traint hij ook een keertje mee. Ja, Aikido verbroedert. Wil niet zeggen sport verbroedert want als ik naar voetbal kijk……
Op weg naar huis met Kitty Sempai van alles doorgenomen. Het was een geweldige leerzame dag geweest. Ook intensief want wij waren allebei best wel moe. ’s Avonds ging ik wat verzitten op de bank en kreeg een spontane kramp in mijn hamstring. Dat wil wat zeggen toch? Na een heerlijke nachtrust vroeg op want de tweede dag zou starten om 10:00 uur. Dus zo rond 8:00 uur vertrekken. Bij het opstaan en douchen had ik totaal geen zin in die dag. Was nog moe van de eerste stagedag en het gereis. Bedacht mij dat ik wel heen zou gaan want kon ook mijn kaartje wel verkopen daar. Kitty Sempai was er helaas niet bij om mij op te monteren en het thuisfront voelde het goed aan door te zeggen dat ik toch maar heen moest en dat er gefilmd zou worden. Bij aankomst toch maar omgekleed. Ik zou wel zien waar het schip zou stranden. Voelde alle spieren bij de rek en strek oefeningen maar heb wel doorgezet. En gaandeweg kreeg ik er weer heel veel plezier in. Het was trouwens ook maar één les. We hebben dezelfde technieken beoefend die wij de dag ervoor gedaan hadden. Alleen sommige in een andere uitvoering maar in de basis wel gelijk. En natuurlijk met de stap voor stap opbouw die ik van Donovan Shihan gewend ben. Heb weer wat technieken met de Duitser Frank gedaan maar ook met een Spanjaard Gosé. Die sprak geen woord engels maar met wat uitleg en voordoen heeft hij mijn techniek op die techniek aangescherpt. Geweldig. Heb ervan genoten tot in de puntjes.
Na het afgroeten nog wat rondgehangen. Aan Donovan Shihan gevraagd of de foto’s en filmpjes gebruikt mochten worden en of ik ze op Youtube mocht zetten. Dat mocht want er zitten geen commerciële belangen aan vast. Hij vroeg nog of ik weer naar NY zou komen. Mogelijk in december maar dat is nog niet zeker. Zeker is wel volgend jaar april of mei. Ik werd weer uitgenodigd om een training bij te wonen. En als je weet dat zijn dojo in Philadelphia is, dat ca 2 uur rijden ligt van NY, dan is het best wel mogelijk dat ik daar eens ga kijken. Uitnodigingen moet je altijd aannemen is mijn motto. Zeker op Aikido gebied.
Daarna nog geprobeerd met Gosé te praten maar dat lukte van geen kant. Wel hartelijk gelachen naar elkaar waarna ik een vriendschappelijke omhelzing kreeg. Ja, O’Sensei heeft zijn budogedachte goed uitgedragen en dat is tot nog toe goed opgepakt.
Inmiddels heb ik de filmfragmentjes tot een film gesmeed. Zal dit nog wat aanpassen en een compilatie op Youtube zetten als ik weer eens wat tijd heb. Hou dus de website in de gaten voor de melding.
Harrie Sparendam